 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Pillar of Fire
T +31 70 - 404.00.04 F +31 847 - 43.99.44 E info@pillaroffire.nl More info? Contact us |
Juni 2002 startte Pillar of Fire haar eerste bijeenkomst.
We kregen veel aandacht in de christelijke pers. Zo schreef o.a. het evangelisch maandblad Uitdaging op de voorpagina over Pillar of Fire en het werk ging van start.
Sondra Baras uit Israel (directeur van Christian Friends of Israeli Communities) was de eerste gastspreekster van Pillar of Fire in de Noorderkerk te Den Haag.
Vanaf september 2002 was er elke maand een Israël bijeenkomst. We begonnen in de Noorderkerk, verhuisten toen voor 1 keer naar de Pauluskerk, maar aangezien die ging sluiten (sloop), moesten we weer verhuizen. De opstandingskerk (In 2004 veranderde de naam in 'Bergkerk') werd voor 2 jaar ons gastadres.
Uiteindelijk kwamen we terecht in de Vredekerk. Door de contacten met de (toenmalige) voorganger Henk Blankespoor besloten we te verhuizen en werden we geweldig gastvrij ontvangen.
In deze jaren werden de avonden steeds beter bezocht. Er ontstond een vaste groep bezoekers en regelmatig waren er nieuwe gasten op de avonden. We werden gezegend met gastsprekers uit (voornamelijk) Israël.
We namen deel aan het Israëlplatform en Jack van der Tang werd uiteindelijk zelfs de coördinator van dit landelijke werk.
Verder ontstond er een nauwe samenwerking met Jan Willem van der Hoeven en andere organisaties.
Het werk breidde zich steeds verder uit. Met Bert Dorenbos en Wim Kuiper werd een nieuwe stichting opgericht voor een huis van gebed in Den Haag.
De officiele naam luidt: Huis van Gebed Daniël. Elke week komt er momenteel een vaste kern bidders bij elkaar. Het gebedswerk van Pillar of Fire zal ondergebracht worden in het Huis van Gebed. De leiding zal zijn in handen van Wim en Wies Kuiper.
Toen brak het jaar 2007 aan.................
2007
door Jack van der Tang
Wat een ongelooflijke start.....
Wie had kunnen bedenken dat de eerste 2 avonden zouden worden afgelast wegens een WEERALARM!
Voor Nederland een uitzonderlijke situatie.
Diverse bezoekers reageerden met de opmerking dat dit geestelijke strijd was. (Beide avonden zou dezelfde spreker komen). Maar in mijn hart ervoer ik dat niet. De Here God heeft dit toe gelaten was mijn mening, maar waarom, dat was mij niet duidelijk. Vragen als: "ligt het toch aan de spreker?" kwamen wel regelmatig bij me op.
In deze periode was ik druk met de voorbereiding van de Israëlgebedsconferentie. Ik had de leiding van de organisatie waaraan meer dan 40 organisaties aan deelnamen. Tijdens de voorbereiding van de conferentie hadden we een bijeenkomst van Pillar of Fire ( 15 februari).
Tot mijn verbazing was de opkomst nog nooit zo laag. Maar vanwege de komende gebedsconferentie (9-11 maart) had ik geen tijd om met de vraag 'waarom?' bezig te zijn.
Mijn hele aandacht was nu gevestigd op deze gebedsconferentie. In mijn gebed ervoer ik dat de Heer iets bijzonders wilde doen. Toen kwam het weekend (er volgt nog een verslag) en het was bijzonder gezegend.
Tijdens de laatste dienst deed de hoofdspreker, Ofer Amitai, een oproep om je in te zetten voor Israel. Voorbede was de sleutel en het onderwerp, hier draaide het allemaal om.
Toen ik vooraan stond (en vrijwel iedereen met mij) verzegelde Ofer de oproep (en de conferentie) met het blazen op de shofar. Op hetzelfde moment wist ik dat de Here God iets bij me had gedaan. Het enige dat ik wist dat het mijn bediening te maken had. Maar wat of hoe, wist mij nog niet duidelijk.
In de week erna was Avi Mizrachi in Den Haag voor een spreekbeurt bij Pillar of Fire. Vermoeid van de conferentie zag ik tegen deze avond op. Maar tot mijn blijdschap was het voor mij een bemoedigende avond. Avi vroeg mij op het podium en deelde dat hij voor mij had gebeden en de Heer had hem duidelijk gemaakt dat Avi mij een flesje zalfolie moest geven. Hij bad voor mij en ik merkte dat ik aangeraakt was, een bemoediging voor me.
's avonds na afloop nam ik tijd voor gebed en dankte de Here God voor de avond. Toen vroeg ik wat er met Pillar of Fire aan de hand was. 2 avonden afgelast en de 3e avond zeer slecht bezocht. Ik vroeg aan de Heer wat er met de spreker was dat de eerste 2 avonden gecanceld waren.
Tot mijn verbazing antwoordde de Heer dat het niet aan de spreker lag, maar dat Hij mij wat duidelijk wilde maken.
Direct begreep ik het. Als de avonden een succes waren geweest, dan had ik niet opengestaan voor verandering. Nu was mijn hart a.h.w. klaar gemaakt om open te staan voor verandering.
Maar wat dan? Die vraag kwam steeds weer terug, maar geen antwoord. In maart ontving ik de nieuwsbrief van David Demian (Canada). In zijn nieuwsbrief deelde hij dat honderden leiders die hij de afgelopen tijd gesproken heeft, in een periode zijn van:
"what was is no more but what is to come is not yet" (= "het oude is voor bij, maar wat gaat komen is er nog niet".)
Wat een bevestiging wat de Here God ook aan mij had duidelijk gemaakt.
what was is no more, but what is to come is not yet !
U hoort nog van mij..............................